نازنین آمد ودستی به دل ما زد ورفت ..

نازنین آمد ودستی به دل ما زد ورفت

پرده ی خلوت ایـن غمکـده بالا زد ورفت

کنج تنهایـــی ما را بـه خیـــــالی خوش کرد

خواب خورشیـــد به چشم شب یـــلدا زد و رفت

درد بی عشقـــــــــی ما دیـــــــــد و دریـــغش آمد

آتش شوق دریــــــن جــــــــان شکیــــــبا زد و رفت

خرمـــــن سوختــــه ی ما بــــــه چــه کارش می خورد

که چـــــــو بــرق آمــــــد و در خشک و تـر ما زد و رفت

رفت و از گریــــه ی تـــــــوفـانی ام انــــــدیشه نــکرد

چـــه دلی داشت خـــدایــا که بـــــه دریـــــا زد و رفت

بـــــــــود آیــــا کــه ز دیوانـــــه ی خود یــاد کنـــد

آن که زنــجیر بــه پـــــــای دل شیـــدا زد و رفت

سایه آن چشم سیه با تو چه می گفت که دوش

عقل فریـاد برآورد وبه صحرزد ورفت

هوشنگ ابتهاج

"سایه